W placówkach ochrony zdrowia, weryfikacja uprawnień pacjenta do bezpłatnego leczenia odbywa się drogą elektroniczną.
1. Podstawowa metoda: System eWUŚ
Obecnie pacjent nie musi posiadać papierowego dowodu ubezpieczenia. Wystarczy podać:
-
Numer PESEL
-
Dokument potwierdzający tożsamość (np. dowód osobisty, paszport, prawo jazdy lub aplikacja mObywatel).
Na tej podstawie personel sprawdza status w systemie eWUŚ (Elektroniczna Weryfikacja Uprawnień Świadczeniobiorców). Jeśli system potwierdza ubezpieczenie (wynik „zielony”), nie są wymagane żadne dodatkowe dokumenty.
2. Brak potwierdzenia w systemie eWUŚ
Jeśli system nie potwierdza uprawnień (wynik „czerwony”), a pacjent posiada prawo do świadczeń, może je potwierdzić poprzez:
-
Złożenie pisemnego oświadczenia o przysługującym prawie do świadczeń (dostępne u personelu medycznego).
-
Przedstawienie dokumentu papierowego (opcjonalnie), np.:
-
zaświadczenie z zakładu pracy,
-
legitymacja emeryta/rencisty,
-
aktualne zaświadczenie z Urzędu Pracy,
-
dowód wpłaty składki (w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą).
-
3. Sytuacje szczególne i grupy uprawnione
-
Osoby z UE/EFTA: Należy okazać kartę EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego) lub Certyfikat Zastępczy.
-
Dzieci i młodzież do 18. roku życia: Posiadają prawo do świadczeń na mocy ustawy. Wymagany jest PESEL dziecka oraz dokument tożsamości (lub legitymacja szkolna).
-
Kobiety w ciąży (nieubezpieczone): Posiadają prawo do świadczeń w okresie ciąży, porodu i połogu (do 42. dnia po porodzie). Wymagana jest karta przebiegu ciąży oraz dokument tożsamości.
-
Osoby nieubezpieczone spełniające kryterium dochodowe: Podstawą jest ważna decyzja wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (ważna 90 dni od daty wydania).
Ważne: W stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego brak dokumentu tożsamości lub niepotwierdzone ubezpieczenie nie może być powodem odmowy udzielenia pomocy medycznej. Formalności mogą zostać dopełnione w terminie późniejszym (14 dni od rozpoczęcia świadczenia lub 7 dni od jego zakończenia).
